This article is still under construction. Check back for updates or leave a comment on my Facebook page,
https://www.facebook.com/pauline.vanvliet.39

 

 

(spring naar Nederlandse versie)

 

(jump to English version)

 

 

La bringure bleue chez le berger hollandais



 

 

 

Comme nous savons, le standard du berger hollandais dit qu'il doit être bringé.
Le grand plupart des bergers hollandais ont des bringures noirs. Mais... il y a aussi quelques chiens avec bringure bleue. C'est une anomalie? C'est dangereux? C'est à  éviter, même à  supprimer?

Ce n'est pas tant grave comme on croyerait.

Objection 1: "Ce n'est pas une couleur naturelle pour le BH. C'est introduit chez le BH par l'usage de Nico van Neerland (né 1997) et autres chiens des lignes policiers, qui avait des Malinois dans leur pedigré. C'est donc signe que le chien n'est pas complêtement de race pur."
Au contraire, les premiers porteurs de bleu que je connais, sont Hertah née 1961 et Ch. Bart van Stavast né 1962. Bart était un étalon populair, père de 8 portées.
Diffusés dans la race, je connais maintenant 7 portées en l'Hollande et une en Norvège (issue des parents neerlandais) dans lequel etaient des chiots bleus. Tous avant l'introduction des chiens 'van Neerland' et autres chiens des lignes policiers.
De plus, une dame qui avait un 'bleu' environ 1965, a eu adressée par un vieux éleveur et un vieux juge de la race. Tous les deux hommes étaient agréable surpris de voir cette couleur encore.
Donc, ce n'est pas un nouveauté.




Objection 2: "Le standard dit que la bringure doit être noire. Alors, un juge ne peut pas confirmer un chien avec bringure bleue."
Mais, que faisent les juges dans le pays d'origine?
Parce que cette couleur est assez rare ici, je ne connais q'un seul chien qui a participé dans les expositions. C'est la femelle dans la photo, née en 1982.
Juge 1, qui était juge pour plusieurs de races, donnait un Bon, disant qu'elle n'aimait pas la couleur.
Juge 2, specialist de race, donnait un Très Bon, disant qu'il aimerait une couleur plus vive.
Juge 3, specialiste de race, donnait un Excellent, remarquant que la bringure était bleue.
Tous les trois juges avaient beaucoup d'experience avec le BH. Aucun n'a dit que cette chienne doivait être disqualifiée.
Comment est-ce que c'est possible?
Le standard n'est pas 100 % précis sur cet sujet. D'une part, il y a dans le standard qu' "on préfèrera un masque noir" et "l’excès de noir n'est pas souhaité". (peut-être le dernier serait mieux traduit du texte original avec "un excès".)
D'autre part, la couleur de la bringure n'est pas préscrit, seulement la couleur du fond. Chez le BH poil dur, bleu a été toujours souhaité.
C'est dommage qu'on n'a pris pas l'occasion de la révision du standard en 2008, pour formuler ça simplement comme: "Bringé et masque de préférence noir, peuvent rarement aussi être bleu". Problème résolu. Et c'est ça qu'était dans le concept-standard de 2008, un concept écrit par un comité des juges. Mais l'assemblée de NHC pensait que "ce n'était pas nécessaire" et avait omis ces mots. Donc, il y a encore un manque de précision. Hélas.
On a attiré mon attention sur un document de FCI sur les couleurs:   "Nomenclature standardisée des couleurs de robes chez le chien"
www.fci.be/medias/SCI-REG-ROB-BDE-fr-623.pdf
Cet document est accordé en 2009, donc l'an après notre standard revisé. C'est nouveau pour moi. Je va informer quel est le status de cet document.




Objection 3: "C'est un danger pour la santé, parce que chiens bleus sont susceptible pour la maladie alopécie."
C'est vrai que cette maladie existe dans une forme qui est connectée avec les couleurs diluées. Mais ça ne veut pas dire que tous les chiens bleus du monde sont endangerés, et qu'il faut toujours supprimer tous les couleurs diluées.
Une rareté chez le BH, couleurs diluées sont plus ou moins normales chez des autres races, par exemple le braque de Weimar et le chien de Brie.

Quelques liens:

https://fairytalebriards.com/Pages/Turquoise.htm  briard bleu

https://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=26&t=169866&start=0  portée BH des lignes policiers, on trouve bleus dans plusieurs de générations

"This colour is somewhat controversial in Briards. Not all Grey born greys have the desired black nose and black pigment, some have a grey black hue. A second controversy has been the claim that a condition called colour dilution alopecia (CDA) is always linked to the d allele.
Since CDA is common in Dobermans and the CDA gene and the d gene are linked in that breed many have claimed that this linkage is universal and that the d allele in some ways leads to CDA. The latter is not true. CDA has not been reported in the Briard, nor has it been reported in most of the other breeds with the d allele. Studies on the Doberman suggest the gene for CDA and d allele are linked in that breed. Even in Dobermans, blues without the CDA condition are the norm. Blacks, fawns and reds have all been reported with CDA in Dobermans." http://www.briard.com.au/Old%20Pages/colour.htm 


Article sur des couleurs rares: "And that is the question with all the controversial colors: Are they traditional colors we need to preserve or new anomalies we need to purge? Breeders need to investigate before they rush to promote or persecute. " http://www.sighthoundreview.com/color-me-controversial-0 

 


L'objectif de cet article n'est pas de populariser les bleus. Ils sont un très petite minorité dans la race et peuvent rester comme ça. Il faut seulement conprendre qu'ils sont connus dans la race déjà longtemps, sans causer un dommage.


 




Blauwe stroming bij de Hollandse herder



 

 

 

Zoals bekend, staat in de rasstandaard dat de Hollandse herder gestroomd moet zijn.
Bij het overgrote deel van de Hollandse herders is de stroming zwart. Maar... er zijn ook enkele honden met blauwe stroming. Is dat een afwijking? Is het gevaarlijk? Moeten we het vermijden of zelfs uitroeien?
Het is niet zo erg als men zou denken.
 
Bezwaar 1: "Het is geen natuurlijke kleur voor de Hollandse herder. Het is in het ras gekomen door het gebruik van Nico van Neerland (geb. 1997) en andere honden uit politiehondlijnen, die Mechelse herders in hun stamboom hebben. Het is een teken dat de hond niet helemaal raszuiver is."
Echter, de eerste dragers van de blauw-factor waar ik van weet, zijn Hertah geboren in 1961 en Kamp. Bart van Stavast geboren in 1962. Bart was een populaire dekreu en heeft 8 nesten verwekt.
Verspreid door het ras kan ik in elk geval 8 nesten noemen (7 in Nederland, en 1 in Noorwegen uit Nederlandse ouders) waar één of meer blauwe pups in zaten. Alle vóór de introductie van de 'van Neerland' honden en andere uit politielijnen.
Bovendien was er rond 1965 een mevrouw met een blauwe hond, die zowel door een oude fokker als door een oude keurmeester hierover is aangesproken. Beide heren waren aangenaam verrast te zien dat deze kleur er nog was.
Het is dus niet iets nieuws.


 
Bezwaar 2: "Volgens de standaard moeten ze zwarte stroming hebben. Dus een keurmeester kan een hond met blauwe stroming niet goedkeuren."
Maar, wat doen de keurmeesters in het land van oorsprong...?
Aangezien de kleur hier nogal zeldzaam is, ken ik maar één hond die aan tentoonstellingen heeft meegedaan. Dat is de hond op de foto, een teef geboren in 1982.  
Keurmeester 1, die meerdere rassen keurde, gaf haar een Goed en zei dat de kleur haar niet aanstond.
Keurmeester 2, een rasspecialist, gaf haar Zeer Goed en vond de kleur wat flauw.
Keurmeester 3, een rasspecialiste, gaf haar Uitmuntend en merkte op dat de stroming blauw was.
Alle drie de keurmeesters hadden veel ervaring met dit ras. Geen van hen vond de kleur een reden tot diskwalificatie.
Hoe is dit mogelijk?
De standaard is hier niet helemaal duidelijk over. Aan de ene kant staat er 'bij voorkeur zwart masker' en 'teveel zwart dekhaar is ongewenst'. Aan de andere kant wordt er geen kleur voor de stroming voorgeschreven, alleen voor de ondergrond. Bij de ruwharige variêteit is blauw altijd een gewenste kleur geweest.
Het is jammer dat er bij de standaardherziening van 2008 niet van de gelegenheid gebruik gemaakt is om dit wat duidelijker te formuleren. "Stroming en masker bij voorkeur zwart, een enkele keer komt ook blauw voor." Probleem opgelost. En zo stónd het toen ook in de concept-standaard die door een commissie van keurmeesters was opgesteld. Maar de ledenvergadering van de NHC vond dat 'niet nodig' en wilde die zin er weer uit hebben. Zo blijven we modderen in plaats van de zaak eens goed te regelen.
Ik werd trouwens gewezen op een FCI-document over de benaming van kleuren, dat een jaar later, in 2009, is vastgesteld: Standardized Nomenclature of coat colours in dogs - FCI     www.fci.be/medias/SCI-REG-ROB-BDE-en-622.pdf 
Wat de status van dit document precies is weet ik niet. Ik had er nog niet eerder van gehoord. Ik kom er op terug.




Bezwaar 3: "Het is een gevaar voor de gezondheid, want blauwe honden zijn bevattelijk voor de ziekte alopecia."
Het is waar dat er een vorm van deze ziekte bestaat die gekoppeld is aan verdunde vachtkleuren.
Maar dat wil niet zeggen dat alle blauwe honden van de wereld gevaar lopen, en dat verdunde kleuren altijd weggewerkt dienen te worden.
Bij de Hollandse herder mag het een zeldzaamheid zijn, maar er zijn rassen genoeg waar verdunde kleuren min of meer normaal zijn, zoals bijvoorbeeld de Weimaraner en de Briard.

Enkele links:

 https://fairytalebriards.com/Pages/Turquoise.htm  blauwe briard

https://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=26&t=169866&start=0  nest Hollanderpuppies uit dressuurlijnen (niet-FCI), blauw komt hier al meerdere generaties nu en dan in voor.

"This colour is somewhat controversial in Briards. Not all Grey born greys have the desired black nose and black pigment, some have a grey black hue. A second controversy has been the claim that a condition called colour dilution alopecia (CDA) is always linked to the d allele.
Since CDA is common in Dobermans and the CDA gene and the d gene are linked in that breed many have claimed that this linkage is universal and that the d allele in some ways leads to CDA. The latter is not true. CDA has not been reported in the Briard, nor has it been reported in most of the other breeds with the d allele. Studies on the Doberman suggest the gene for CDA and d allele are linked in that breed. Even in Dobermans, blues without the CDA condition are the norm. Blacks, fawns and reds have all been reported with CDA in Dobermans." http://www.briard.com.au/Old%20Pages/colour.htm 

Twee citaten van Marjoleine Roosendaal: "Overigens denken mensen vaak dat dit dan bij alle rassen met verdunning het geval is, maar dat is niet zo. Het komt wel vaker voor, maar veel vaker is er niets aan de hand bij de verdunde kleuren."
https://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=2&t=193689&start=60 

"Er zijn verschillende varianten van dilute en er is er van al die soorten maar één die huidproblemen geeft."
https://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=6&t=260481&start=60 


Tot slot een artikel over bijzondere kleurtjes: "And that is the question with all the controversial colors: Are they traditional colors we need to preserve or new anomalies we need to purge? Breeders need to investigate before they rush to promote or persecute. " http://www.sighthoundreview.com/color-me-controversial-0

 

Het is niet de bedoeling van dit artikel om de blauwe honden populair te maken. Ze zijn een heel kleine minderheid in het ras en mogen dat ook blijven. Begrijp alleen goed dat ze al heel lang in het ras bekend zijn en er geen kwaad doen.

 


 

 

Blue brindling in the Dutch shepherd dog

 

 




 

As we all know, according to the breed standard the Dutch shepherd dog should be brindle.
In most cases this brindling is black. But... there are also a few dogs with blue brindling. Is this an anomaly? Is it dangerous? Should we avoid or even extinguish it?
It is not as bad as one might think.

Objection 1: "It is not a natural colour in the Dutch shepherd. It has been introduced in the breed by the use of Nico van Neerland and other dogs from police dog strains that have Malinois among their ancestors. It is a sign that the dog is not completely purebred."
To refute this: the oldest carriers of blue that I can name, are Hertah born in 1961 and Ch. Bart van Stavast born in 1962. Bart was a popular sire, father of 8 litters.
Scattered through the breed I know of 8 litters (7 in Holland and 1 in Norway, born from Dutch imports) with one or more blue puppies in it. All this was before the introduction of the 'van Neerland' dogs and others from police dog stock.
What's more, someone who owned a blue-brindled dog in the sixties remembers meeting both an old breeder and an old judge, both of whom were pleasantly surprised to see this colour still in existence.
So it is not a novelty.
 
Objection 2: "The standard says they should have black brindling. So a judge cannot approve of a blue-brindled dog."
But, what do the judges do in the country of origin.....?
Since the colour is pretty rare here, I know of only one dog that has been entered in several dog shows. It's the female in the picture, born in 1982.
Judge 1, who judged several breeds, awarded her "Good" and said she didn't like the colour.
Judge 2, a breed specialist, awarded her "Very Good" and would have liked to see a more intense colour.
Judge 3, a breed specialist, awarded her "Excellent", noting the brindling was blue.
All three of those judges had a lot of experience with the breed. None of them thought the colour a reason for disqualification.
How is that possible?
The standard isn't quite clear in its wording. On the one hand it says "too much black is undesirable" and "a black mask is preferable". On the other hand no colour for the brindling is presribed, only for the background. In the rough-coated variety, blue has always been a sought-after colour.
It is a pity that on the occasion of the standard's revision in 2008, this has not been formulated more clearly. "Brindling and mask preferably black, in some rare occasions blue." Problem solved.
Actually, that was the description in the concept standard of 2008, put together by a committee of judges. But at the meeting where this concept was put to vote, the NHC members didn't think the mentioning of blue was necessary, so it was omitted again. A chance was lost to create clarity for all.
Recently a FCI-document about the naming of colours was pointed out to me:
Standardized Nomenclature of coat colours in dogs - FCI
www.fci.be/medias/SCI-REG-ROB-BDE-en-622.pdf
This document was approved of by the FCI in 2009, a year after our standard had been revised. I'm not quite sure what this document's status is and had never heard of it before. I'll try to find out more about this.
 

Objection 3: "It is a danger to health, because blue dogs are susceptible to the disease alopecia."
It is true that a form of this disease is connected with dilute coat colours.
But that does not mean that all the world's blue dogs are in danger and dilute colours should always be suppressed.
It may be somethng of a rarity with the Dutch shepherd, but there are several other breeds where dilute colours are more common. Think for example of the Briard and the Weimaraner.


Some links:

 https://fairytalebriards.com/Pages/Turquoise.htm  blue briard

https://www.hondenforum.nl/plaza/viewtopic.php?f=26&t=169866&start=0 
litter Dutch shepherd puppies from police dog stock (non-FCI), blue occurs here every now and then for several generations

"This colour is somewhat controversial in Briards. Not all Grey born greys have the desired black nose and black pigment, some have a grey black hue. A second controversy has been the claim that a condition called colour dilution alopecia (CDA) is always linked to the d allele.
Since CDA is common in Dobermans and the CDA gene and the d gene are linked in that breed many have claimed that this linkage is universal and that the d allele in some ways leads to CDA. The latter is not true. CDA has not been reported in the Briard, nor has it been reported in most of the other breeds with the d allele. Studies on the Doberman suggest the gene for CDA and d allele are linked in that breed. Even in Dobermans, blues without the CDA condition are the norm. Blacks, fawns and reds have all been reported with CDA in Dobermans." http://www.briard.com.au/Old%20Pages/colour.htm 


An article about special colours: "And that is the question with all the controversial colors: Are they traditional colors we need to preserve or new anomalies we need to purge? Breeders need to investigate before they rush to promote or persecute. " http://www.sighthoundreview.com/color-me-controversial-0

 

The aim of this article is not to popularize the blue dogs. They are a very small minority in the breed population and may very well remain so. Just understand that they have been known in the breed for many years, without causing damage.

 

 

Terug naar pagina 'meer'

 

Terug naar hoofdpagina