Forumarchief (2)

 

22-3-2001 Name: Wim de JongSubject: Re: emo - hadoes Email: jong@luna.nl Dag Erica. Emo is minder assertief dan Hadoes denk ik als ik je verhaal lees: als andere honden aan hem komen snuffen, verstijft ie, en ik denk niet eens van de schrik als wel van verlegenheid (zo honden daar al last van kunnen hebben...). Toch geloof ik dat ie diep van binnen nog wel wat andere karaktertrekjes voor later bewaart, want aan de riem is Emo bijvoorbeeld al wel brutaal en stoer. Zo blafte hij laatst naar een enorme eveneens aangelijnde Bull Terrier. Diens eigenaar interpreteerde dat puppygedrag als een provocatie aan eigen adres en hij dreigde zijn hond los te laten om korte metten te maken met Emo. Op mijn antwoord dat ie zich niet moest aanstellen, werden Bull & baas alleen maar woester, en ik geloof dat Emo en ik van geluk mogen spreken dat we er ongeschonden vanaf gekomen zijn. Fijn, die types die een hond als 'wapen' houden! Goed voor je geloof in de mensheid. Enfin, ik weet dat Emo's socialisatieperiode nog niet is voltooid, maar waar mogelijk loop ik toch een rondje om om hem tegen zijn eigen puppy-stoerheid te beschermen.

24-3-2001 Name: Erica Subject: Re: Re: emo - hadoes Tja, ik geloof ook dat Emo en Hadoes bij nader inzien niet zo op elkaar lijken. Hadoes is vergeleken met haar familie ook wat eenkenniger, haar moeder laat zich door iedereen wel aanhalen en de vader ook, maar Hadoes niet. Trouwens, haar felheid kwam me afgelopen woensdag heel goed van pas. Ik liep 's morgens om half 9 uur bij de Hoornse Plas, waar ik heel vaak loop met Hadoes maar waar wel veel gespuis loopt. Deze keer ook: een potloodventer liep recht op me af.... Hadoes ging tussen mij en hem instaan en heeft hem al blaffend weggejaagd!!! Geweldig vond ik dat. Dit ga ik ook even op de website zetten bedenk ik mij nu, dit is toch goeie reclame voor het ras!

24-3-2001 Name: Thea Peters Subject: Re: Nieuwe Hollanders Email: thea@novi.net Website: http://www.aubako.nl (deze moet nog gemaakt worden) Hoi Anna Louise, Heb je mijn stukje in het NHC blaadje gelezen? Ik heb al wel wat reacties daarop gehad. Doe je ook mee met de wandeling in Chaam als die door gaat? Ik heb me al opgegeven bij Miranda Jongenelen. Het gaat heel goed met Aura en ik ben serieus van plan weer met haar te gaan sporten, alleen weet ik nog niet wat. Dat hoor je dan nog wel. Groetjes Thea en Aura

25-3-2001 Name: Anna-Louise Subject: Bezig zijn. (was: Hollanders!! op cursus) De beste vriend die ik heb is een korthaar reu van bijna vier.Toen hij bijna een jaar werd begon hij uit te vallen naar andere reuen. Het is ook een behoorlijk temperamentvol exemplaar de gangmaker uit het nest.Maar gelukkig gingen wij toen trainen op een hondenschool waar alleen positief werd getraint.We zijn toen hondensport gaan doen.Als wij lang moesten wachten tot we weer aa de beurt waren dan hield ik mijn hond gewoon lekker bezig.Van pups af aan is hij gek op gehoorzaamheidsoefeningen.En dan vergeet hij dat er andere reuen zijn. Alleen in de showring als er meer dan twee andere reuen meedoen dan wordt de ruimte te krap en krijg ik het niet voor elkaar om hem op mij te laten richten. En dan zijn we een regelrechte ramp. Dan lijkt het op een hond die nog nooit naar school is geweest.Terwijl het een kanjer van een werkhond is en dat vind ik niet alleen maar iedereen die hem kent.

25-3-2001 Name: Anna-Louise van Tongeren Subject: Wandeling in Chaam Hoi Thea,wat leuk dat we nu dankzij Pauline van Vliet op internet op elkaar kunnen reageren.Alleen weet ik nog niet of Balou en ik meedoen met deze wandeling want deze keer begint het heel vroeg. En wij moeten met het openbaarvervoer komen en ik weet niet of ik het dan haal om op tijd aan te komen. Maar ik laat het jou nog weten. En ik heb jou stukje in het n.h.c. clubblad gelezen en mijn reaktie stuur ik in onder nieuw artikel. Groetjes voor jullie van Anna-Louise van Tongeren

25-3-2001 Name: Anna-Louise van Tongeren Subject: K.N.P.V. en Hollandse herders In bijna alle literatuur die er is over de Hollandse herder, ons manusje van alles, is geschreven kun je lezen dat het geen honden zijn voor een harde aanpak, dat geldt trouwens voor alle honden, want alle honden zijn gevoelig zei onze instructrice altijd. En van oorsprong is de Hollander ook geen verdedigingshond maar zoals we bijna allemaal weten maar een hond die gebruikt werd voor het hoeden van schapen.Uit eigen ervaring weet ik dan ook dant een rustig uitgesproken commando of een eenvoudig handgebaar al voldoende is. En als je weet hoe het er op een k.n.p.v. aan toe kan gaan dan is het logisch dat een Hollander daar niet tot zijn komt. Zelf ken ik een hondentrainster die haar eigen Mechelaar met de clicker heeft opgeleid in de k.n.p.v. En het was echt niet gemakkelijk tussen de kerels maar ze heeft wel laten zien dat het kan. En om nu speciaal daar een lijn Hollanders op te zetten die de k.n. p .v. wel kunnen overleven is niet nodig. Laten we liever met een groepje aan de slag gaan volgens een positieve trainingsmethode waar de Hollander uitermate voor geschikt is. Maar dan wel met de huidige Hollander.Want in een nestje pups dat geboren word zitten zoveel verschillende typjes voor elk wat wils.En zeker weten dat Aura het ook leuk zou vinden alleen nu Thea nog. Anna-Louise.

25-3-2001 Name: Anna-Louise Subject: Re: emo - hadoes Wat ik meestal doe als er iets kleins aankomt is kijken of ik kan zien of het een reu of een teef is. Mijn hollander is een reu is de andere hond een teef dan is er niks aan de hand. Maar is de andere hond ook een reu dan kan ik een probleem hebben hoeft niet want de andere reu kan geholpen zijn. Maar is de andere een echte reu en uitdagend type. Dan maak ik dat weg kom en stuur ik mijn hond zo ver mogelijk vooruit.Maar ik heb ook wel eens meegemaakt dat een klein reutje mijn hond niet met rust wou laten. Nou dan zat er echt niks anders op dan zelf heel hard weg te rennen. Vorig jaar toen ik samen met mijn hond aan het hardlopen was heb ik een paar keer gehad dat een klein hondje achter ons aankwam en in de achterbenen van mijn hond begon te happen. Keurig bleef mijn hond naast mij lopen toen het gebeurde Spike heete dat hondje ik zal het nooit vergeten. En als er iets gebeurd dan krijgt de grote hond altijd de schuld. Daarom moet je altijd ook op de lichaamstaal van de andere hond letten. Toen mijn hond een pup was heb ik hem juist veel met kleine hondjes laten spelen want ik ben zelf ook gek op kleine hondjes maar met reutjes ben ik gewoon voorzichtig. En kleine hondjes vergeten zelf meestal dat ze klein zijn. En de lichaamstaal van honden is vaak zo subtiel dat als we even niet opletten de helft missen en daardoor niet weten wat er aan vooraf is gegaan. En Hollandse herders zijn nu eenmaal honden met pit maar ook graag gerhoorzaam. Anna-Louise

25-3-2001 Name: Jaap Subject: Agressie bij de HH??? Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Ik ben op zoek naar een Hollandse herder en kennissen zeggen dat deze als "vechters" bekend staan. Staat de HH zo bekend? Dit vond ik een beetje onzin, maar toen ik naar de strandwandeling in Wijk aan Zee ben geweest in januari ben ik toch wel geschrokken. Veel vechtpartijen en de honden maakte weinig tot geen contact met de geleiders. Ik heb een aantal gedragdeskundigen gemaild maar ik hoop ook wat reakties te krijgen van mensen die mee hebben gelopen. Ik zal 1 stelling erin zetten in de hoop veel reakties te krijgen:- Doordat de HH een "stoere" en "zelfstandige" hond is, heeft hij de neiging te vechten, maar hij is goed te controleren. Alvast bedankt.

25-3-2001 Name: Jaap Subject: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Er zijn een paar onderdelen die ik niet helemaal begreep uit het artikel in het clubblad. Waarom wil Thea een stamboom hollander voor de KNPV? Welke eigenschappen van de Hollander wil zij graag hebben voor een KNPV hond? Ik ben een beetje bang dat zij een makke huishond wil, die geschikt is voor KNPV, maar dat is onmogelijk. Dat ik net zoiets als windhondenrennen willen doen, terwijl je een Sint Bernhard zo leuk vindt en daarom een lijn Sint Bernhard's gaat opzetten om te gaan rennen. Lijkt me niet slim. Waarom maak je een hond die net niet goed genoeg is voor de KNPV, meteen vervangen voor een X-mechel en maak je van de Hollander een huishond. Ik ben ervan overtuigd dat er (met goede geleiders) genoeg hollanders zijn die geschikt zijn voor de KNPV. Maar als het Thea's 1e hond is en ze nog niet wist wat ze met de pup zou gaan doen, denk ik niet dat de fokker (Wilma) haar het belastbaarste teefje uit het nest heeft gegeven en als ze schrijft dat ze is gezakt is voor haar puppycursus dan geef ik de fokker groot gelijk. Misschien is Thea een talent-geleider, maar aan een KNPV-geschikte hond heeft menig mens z'n handen vol, zeker als het de eerste hond is. Tot slot denk ik dat een goede hollander best geschikt kan zijn voor de KNPV, mits hij goed begeleid wordt en de kans krijgt volwassen te worden. KNPV is best hard, maar als de "doorsnee burger" z'n labrador ongevoelig kan maken voor de slipketting, kan een goede geleider z'n Hollander voorbereiden op de KNPV.

26-3-2001 Name: Wim de Jong Subject: Re: Re: Re: emo \ hadoes Email: jong@luna.nl Geweldig dat Paulines HH-forum zich nu zo spectaculair in zijn nut begint te bewijzen! (Waarvoor hulde, Pauline!). Zo ben je nog bijna alleen op de wereld als beginnend HH- eigenaar, en zo kun je je dankzij een forum als dit langzaam maar een indruk gaan vormen van wat het allemaal inhoudt: het hebben en grootbrengen van zo'n hond. Toen wij besloten er nog een hond bij te nemen, wist ik eigenlijk weinig van de HH, en gingen we vooral af op de foto's die we ervan (van de ruwhaar) in de boeken vonden: leuke, aparte 'does', mooie oortjes, mooie vacht, etc. De informatie die we erover bij de NHC en vervolgens bij onze fokker inwonnen sloot aan bij onze verwachtingen: een echte hond-hond, die de in hem geinvesteerde liefde en energie terug zou betalen met levensvreugde, enthousiasme en een gezonde en overzichtelijke dosis pit, waakzaamheid en trouw; echter zonder daarmee een verdedigingshond in huis te krijgen. Dat de NHC er in zijn folders (en elders) voor waar- schuwt dat het geen hond 'voor iedereen' is, en dat de fokker ons t.a.v. Emo de boodschap meegaf dat er een 'gebruiksaanwijzing' bij kwam, hebben we goed in onze oren geknoopt, en we hebben er tot dusver ook naar beste eer en geweten naar gehandeld: hij kent zijn plek en hij weet met zijn 18 weken al redelijk waar zijn grenzen liggen, en fysiek corrigeren is in die viereneenhalve maand eigenlijk nog nooit nodig geweest (de zeldzame keer dat we het probeerden, merkten we inderdaad dat het effect inderdaad volstrekt averechts werkte). Om kort te gaan: wij, man, vrouw, kinderen, andere hond en poezen, zijn nog steeds de volle overtuiging toegedaan dat we een HH hebben die als maatje bij ons past, en we weten niet beter of dat blijft zo voor de eerstkomende vijftien jaar. En toch... hoe meer berichten je nu leest in het forum, hoe meer je je bewust wordt van het feit dat het nog steeds anders kan gaan uitpakken in geval van de HH, en dus ook met Emo. Kennelijk weet je met een speelse, ontvankelijke, lieve pup van zijn leeftijd eigenlijk nog steeds niet wat je in huis hebt, zoals je over de 'eigenaardigheden' van het ras in zijn algemeen ook niet dan alleen druppelsgewijs informatie krijgt. Goed, een HH is dus een 'landras', geen hond 'voor iedereen', hij neigt naar 'zelfstandigheid', en hij laat zich niet de les lezen door hardhandigheid, zo staat er in de boekjes. Maar dat betekent dus dat het hebben van een HH in de praktijk tot toestanden kan leiden als die welke Jaap, Erica en anderen in dit forum schetsen: een rete-moeilijke hond, die soms (regelmatig?) een gevaar kan zijn voor andere honden en zelfs voor mensen, ongeacht of ie nou cursussen volgt of niet. Pfoeh! Je leest het in het forum en wat wil het toeval: je loopt erover nadenkend met je HH-pup in het park, en ineens passeert een vrouw op de fiets met ook een ruwhaar aan de lijn. Ze is hartstikke nieuwsgierig, net als jij, maar nee: praten kan niet, want haar hond blijkt zowel voor andere honden als voor mensen absoluut onbenaderbaar. Goed, ze gaat eerst haar HH thuis afleveren en fietst dan terug naar het park om alsnog even te kunnen ervaren 'hoe het ook al weer is': het hebben van een ruwhaar-pup die nog speels, onbevangen en vrolijk doet. De hare, ook een reu, kon dat ineens van zijn elfde maand niet meer. Het begon met het grijpen van joggers, vervolgens moest zijn mond permanent worden dichtgesnoerd, en nu is hij met zijn vier jaar al zo ver dat alles en iedereen maar het best helemaal op afstand kan blijven. Jammer, vindt de eigenaresse ook, want het begon allemaal zo leuk en hoopgevend, en het blijft toch zo'n geweldig ras. Mijn vraag - met die van Jaap hierboven: hoe zit dat nou? Hoort het nu bij het ras, of gaat ook hier weer de algemene kynologische oerwaarheid op dat nooit het ras dan wel de individuele hond de schuld dient te krijgen als wel degene die hem grootbrengt? Je leest er bij wijze van spreken 20 hondenboeken over, maar in geval van de Hollandse Herder weet je het dus nog steeds niet...

27-3-2001 Name: Marcel Subject: Re: Agressie bij de HH??? Website: home.wanadoo.nl/meerhuisje Hoi Jaap, Zoals bij bijna elk ras kom je wel eens een hond tegen die graag een vechtpartijtje houdt. Ik ga er in ieder geval niet van uit dat mijn hond iedere andere hond aardig vindt, daarom houd ik hem/haar onder appel wanneer dat nodig lijkt. Een echte vechtpartij komt er trouwens bijna nooit van, als er al iets gebeurt dan is het veel lawaai maar weinig schade. Onlangs hebben wij ook een wandeling gehouden, 14 honden maar geen vechtpartijen. De meeste honden kwamen ook regelmatig even bij de eigenaar kijken, ook al vermaken ze zich met elkaar ze houden je toch in de gaten.

28-3-2001 Name: Thea Peters Subject: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Email: thea@novi.net Ik ben het volledig met je eens dat een hondvriendelijke aanpak beter voor de hond en baas is. Maar als je bij een club terecht komt en je hebt helemaal geen ervaring met het omgaan met een hond, behalve als huisgenoot en maatje, je eigenlijk gelijk bij een 'goede' club terecht moet komen. Je moet een bepaalde referentie hebben en die had ik niet. Bovendien vind ik het belangrijk dat het niet zo ver uit de buurt ligt en hoe kom je aan het adres van een goede club als je net begint? Ik ben er van overtuigd dat een Hollander heel goed getraind kan worden op een diervriendelijke manier zonder de kwaliteit uit het oog te verliezen. Ik ga in ieder geval mijn uiterste best doen om een club te vinden die de kwaliteiten van mij en mijn hond zo goed mogelijk tot zijn recht kan laten komen.

28-3-2001 Name: Thea Peters Subject: Re: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Email: thea@novi.net Ik ben er van overtuigd dat bepaalde Hollandse Herders de goede eigenschappen hebben om het te redden in de K.N.P.V. mits ze goed begeleid worden in het trainen met hun hond op de manier die bij de hond en geleider past. Omdat ik er weinig van terug vind overal heb ik die vraag bij andere liefhebbers neergelegd om eens te weten te komen hoe anderen dat doen en hoe ik een goede club kan vinden. ------Replying to: Er zijn een paar onderdelen die ik niet helemaal begreep uit het artikel in het clubblad. Waarom wil Thea een stamboom hollander voor de KNPV? Welke eigenschappen van de Hollander wil zij graag hebben voor een KNPV hond?

29-3-2001 Name: Pauline van Vliet Subject: Re: Re: Re: Hollanders!! op cursus Email: pqvvliet@solcon.nl Petra vroeg: "Pauline,...Heb jij die hondenschoolhouder nog gevraagd waarom dit ras niet makkelijk zou zijn?"## Destijds niet, maar ik vond dit wel een goeie van jou dus ik heb het hem alsnog gevraagd. Helaas kwam de vraag verkeerd over, hij dacht dat wij er boos om waren en verhaal kwamen halen en dus reageerde hij (begrijpelijkerwijs) afwijzend. Heb er nog een mailtje achteraan gestuurd met "nee, zo bedoelen we het niet" maar niets meer gehoord. Jammer dan.

29-3-2001 Name: Pauline van Vliet Subject: Re: Re: Agressie bij de HH??? Email: pqvvliet@solcon.nl Jaap, ik ben zo vrij om niet op je stelling te antwoorden maar op de regels daarvoor: "toen ik naar de strandwandeling in Wijk aan Zee ben geweest in januari ben ik toch wel geschrokken. Veel vechtpartijen en de honden maakten weinig tot geen contact met de geleiders. Ik heb een aantal gedragdeskundige gemaild maar ik hoop ook wat reakties te krijgen van mensen die mee hebben gelopen" Nou bij deze dan, want wij liepen ook mee. En ja inderdaad, mijn hond heeft met een andere vechtend over de grond gerold onder de ogen van velen, en ook was hij mij diverse malen kwijt en dan stond ik wat zorgelijk achterom te kijken waar hij heen ging, terwijl hij door de groep doolde. Ik weet niet over welke honden op de wandeling je het precies hebt maar het zou dus mede op mijn hond kunnen slaan. Let wel, ik voel me wel aangesproken maar zeker niet aangevallen hoor! Het knokpartijtje: ik liep op de heenweg een tijd te praten met Anna-Louise, wij hebben allebei een reu en de hare (Balou) liep af en toe zo naar de mijne (Ercoles) te kijken van: wat doe jij al die tijd hier, zou je nu niet eens doorlopen of wat. Dan maakte Anna-Louise een gebaar van: laat nou, en dan ging het goed. De honden beheersten zich echt netjes. Alleen bij het keerpunt, toen we stilstonden om op het achterblij- vende deel van de groep te wachten, hadden ze te weinig afleiding (en wij letten eventjes niet op) en sloeg toch de vlam in de pan. Het oogde en klonk heel indrukwekkend! Schade bij Ercoles: een mimiem schaafplekje (wondje wil ik het niet eens noemen) onder z'n wenkbrauw. Balou zal niet veel zwaarder 'gewond' zijn geweest. Dus zo ernstig bedoelden ze het nog niet eens! Echte 'verscheurders' zul je op een groepswandeling ook niet gauw zien, mensen die zo'n hond hebben gaan daar niet naartoe. Op een gewone wandeling op eigen gelegenheid is de kans op zo'n akkefietje veel kleiner, omdat je dan niet een tijd lang met iemand oploopt en er dus ook niet zo'n spanning wordt opgebouwd tussen de honden, ze zijn een paar tellen samen en dan ga je weer ieder een andere kant op. In de vijf jaar dat ik Ercoles nu heb heeft hij gemiddeld 2 x per jaar geknokt, schade nooit meer dan een paar schrammetjes of een enkel gaatje. In principe wil hij het altijd liever gezellig houden. Over het mij kwijt zijn in de groep: mij snel herkennen temidden van een groep mensen heeft hij altijd moeilijk gevonden, hij wil mij graag vinden maar hij ziet het niet altijd even vlug. Komt nog bij dat hij de laatste tijd wel eens een verstrooid momentje heeft dat hij de verkeerde kant opkijkt/loopt (zal de leeftijd wel zijn, hij is 13). Maar over gebrek aan aanhankelijkheid heb ik echt niet te klagen. Jaap ik heb zoals gezegd geen idee in hoeverre je observaties / opmerkingen op mijn hond slaan. Er zullen ook best mensen echt problemen met hun Hollander hebben, hier ten huize valt dat dus wel mee.......

29-3-2001 Name: Pauline van Vliet Subject: Re: Re: Re: Re: emo - hadoes Email: pqvvliet@solcon.nl "De hare, ook een reu, kon dat ineens van zijn elfde maand niet meer. Het begon met het grijpen van joggers, vervolgens moest zijn mond permanent worden dichtgesnoerd, en nu is hij met zijn vier jaar al zo ver dat alles en iedereen maar het best helemaal op afstand kan blijven." ## Als ik dat lees vraag ik me wel af wat die mensen eraan gedaan hebben en waar/wat voor advies ze hebben ingewonnen. Als het alsmaar erger is geworden, is voor deze hond dan wel de juiste trainingsaanpak gekozen?

30-3-2001 Name: Jaap Subject: Re: Re: Re: Agressie bij de HH??? Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Inderdaad, het was niet bedoeld om je aan te vallen. Ik hoop dat niemand zich aangevallen voelt. En ja, ik heb het "onderonsje" tussen Balou en Ercoles gezien. Ik ben heel blij dat je geen echte problemen met hem hebt en dat het bijna altijd goed gaat. Ik wil nog even terugkomen om het totaal plaatje in de hoop dat jullie weer een aantal meningen, reakties en/of ervaringen met mij willen delen... Tijdens de wandeling viel het mij op dat veel honden aan het 'jagen' waren. Op zich is dit 'herdergedrag' bij mij wel bekend, maar dit vond ik net iets te. Wij hadden een dobermann teefje bij ons (misschien wel gezien) en dat is geen stoere hond, maar wel een die altijd wil spelen. Tijdens de wandeling werd zij steeds angstiger naar de hollanders. En dat terwijl zij veel met herders (duits, mechels en kruisingen) speelt en dus de manier van spelen kent. Ook bij jonge hollanders zag ik dat ze of angstiger, of een grote mond begonnen te krijgen. Op de terugweg kwamen we een korthaar reutje dat met onze dober wilde spelen, maar als zij gingen rennen en er kwam een andere hollander aan, gingen beide weer naar hun eigenaren terug. Hierin hebben wij onze dober maar wat beschermd (hoop niet dat mensen dit verkeerd hebben opgevangen). Goh, nou moet ik er ook nog een conclusie/vraag van maken he? EEeuuhhh.... Dit is eigenlijk voornamelijk waar ik mij zorgen om maak(te). De honden waar zo bezig met domineren en minder (niet?) met hun geleider, dat ik bang ben dat ze dit tijdens het werk ook doen. Natuurlijk is dit een kwestie van training, maar zijn er mensen die aan 'teamsport' doen met hun hollander? Blijven ze goed aan het werk of zijn ze afgeleid door de andere. Ik denk ook aan bijv. markeren tijdens het werk. Voor mijn toekomstige hollander (hoop ik ) moet hij opgaan voor de reddingshondentraining waar honden regelmatig op linie moeten zoeken. En dan is het heel belangrijk dat de honden aan het werk blijven en zich niet met elkaar bemoeien, ook als er meerdere reuen naast elkaar werken. Ik hoop dat jullie er wat mee kunnen... (en dat het forum door gaat) alvast bedankt, Jaap

30-3-2001 Name: Jaap Subject: Re: Re: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Ok, ik wil wel een paar tips geven die je kan gebruiken voor het vinden van een goede club. Als eerste wil ik zeggen: Maak van je hollander die net niet goed genoeg is voor de KNPV geen huishond. Aangenomen dat hij niet hard genoeg was op 1 jarige leefti jd, heb je een hele goede werkhond in handen voor veel disciplines. Ik zou lekker met hem trainen in de gehoorzaamheid, behendigheid, speuren, IPO (kijk uit met beenstellers, hihi) of reddingshondenwerk oid. Kortom: Hou hem bezig!!! Om een goede vereniging (of trainer!!) te vinden moet ik je 1 grote tip geven: "DENK NA BIJ WAT JE ZIET EN DOET!!!" en nog wat andere tips: Ga eerst eens kijken zonder hond. dan kan je veel objectiever zijn. Kijk of het totaalplaatje bij jou (en je hond) past. Jij kent je hond het beste, dus neem niet altijd aan wat een trainer zegt. Stel vragen en verwacht een uitleg (dus niet: "omdat het zo is" of "We doen het al jaren zo" oid). Een goede trainer vindt het leuk om kennis over te dragen en voelt zich niet aangevallen!! Als je een bepaalde methode gebruikt, bedenk dan of jij dat kan (en wil!!), of het bij jouw hond past. Bedenk hoe lang het duurt voor je resultaat moet hebben. Welke hulpmiddelen je ook gebruikt. Als het advies is om een lijncorrectie te geven en na 3 weken is er niks veranderd, dan kan je dat waarschijnlijk nog een half jaar doen.... Kijk of je er achter kan komen van wie je les hebt. Je hebt maar 1 goede trainer nodig om een goed resultaat te hebben....(of 1 slechte voor een ander resultaat) Als je op deze manier "met verstand" traint, vind je vanzelf een club, discipline en trainer naar je zin. Leer je hond en de methodes kennen, leer het programma uit je hoofd, laat je hond volwassen worden en wie weet kan je een nieuwe poging doen in de KNPV (misschien h, ik heb jullie nooit gezien, is geen aanval naar jouw trainer!!!) Succes en ik hoop je naam te zien in het clubblad onder het kopje "behaalde resultaten"!! Jaap Ps. Nog 1 belangrijk punt vergeten: ZORG ERVOOR DAT JIJ E'N JE HOND HET LEUK VINDEN!!!--- --- --- --- Replying to: Ik ben er van overtuigd dat bepaalde Hollandse Herders de goede eigenschappen hebben om het te redden in de K.N.P.V. mits ze goed begeleid worden in het trainen met hun hond op de manier die bij de hond en geleider past. Omdat ik er weinig van terug vind overal heb ik die vraag bij andere liefhebbers neergelegd om eens te weten te komen hoe anderen dat doen en hoe ik een goede club kan vinden.

1-4-2001 Name: Anna-Louise Subject: Re: Re: Re: Re: Agressie bij de HH??? Als ik nog terug denk aan de wandeling bij wijk aan zee dan denk ik nog steeds ik had het kunnen voorkomen door mijn hond bij me te roepen want we moesten wachten en hij had al een paar keer geblaft zo van wat gaan we nu doen. En even let ik niet op en dan is hij druk bezig met een krachtmeting. En als hond hoef je beslist geen vechtersbaas te zijn om zoiets te laten gebeuren. En hollandse herders zijn tolerante honden en ik kan dat weten want mijn broer heeft ook een hollander een nestbroertje van mijn hond twee reuen dus. En bijna iedere week komt mijn broer met zijn hond bij ons langs. De jongens zijn heerlijke knuffels en ze worden bijna vier. Alleen mogen mijn kinderen mogen dit niet lezen want tegen hun zeg ik altijd honden zijn geen knuffels waarop mijn kinderen dan antwoorden maar waarom houden Pim en Balou dan zo van knuffelen...... Dus H.H. zijn gezinshonden aangenaam gezelschap in huis huishond dus. De beste vriend ik mij kan wensen vooral op lange afstanden samen zijn we onvermoeibaar. Een allemansvriendje die het leuk vindt als iemand mij de weg komt vragen. Vreemde mannen durven alleen maar naar me te kijken. En op het trainingsveld zijn het vaak de uitblinkers geboren om te werken. Omdat ze niet alleen snel leren maar graag iets voor hun baasje doen.Van schapen hoeden tot doggy dancing en alles daar tussen in. Er weinig wat je hem niet kan leren.En wie twijfelt over deze kwaliteiten moet maar helemaal geen Hollander nemen want 1 wandeling is niet voldoende om je oordeel te geven.

1-4-2001 Name: Anna-Louise Subject: Re: Re: Re: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Vlakbij mijn huis is een groot winkelcentrum met een parkeerplaats daar lopen altijd bewakers met een hond. Er is een bewaker met een Hollandse Herder als ik een praatje met hem maak springt zijn hond graag tegen mij op om nog beter met me te kunnen knuffelen. Deze K.N.P.V.hond is ook gewoon huishond.En deze bewaker werkt ook het liefste met een Hollander zijn vorige maatje was ook een Hollander maar wel met stamboom. De onnodige harde ouderwetse aanpak is mede de oorzaak dat er alleen eens in ongeveer vijf jaar een Hollander slaagt met lof voor een K.N.P.V. certificaat. In Engeland kunnen wel politiehonden met de Clickermethode worden opgeleid. In ons land houden alleen Clickertrainers en enkele ervaren hondentrainers zich bezig met deze unieke trainingsmethode. Terwijl het wetenschappelijk bewezen is dat honden beter leren zonder pijn en dwang.

1-4-2001 Name: Anna-Louise Subject: Re: Re: Re: Re: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Wat ik bedoel is dat binnen de africhting alleen enkele ervaren hondentrainers zich hier mee bezig houden. En op de Martin Gaus Hondenscholen wordt inmiddels al jaren met de Clicker gewerkt. En met groot plezier van zowel de honden en eigenaren en trainers.En ook op sommige andere hondenscholen kun je voor deze manier van omgaan met je hond terecht.

2-4-2001 Name: Pauline van Vliet Subject: Re: Re: Re: Re: Re: Agressie bij de HH??? Email: pqvvliet@solcon.nl Ho rustig maar, Jaap baseert ook geen oordeel op die ene wandeling...... hij heeft daar bepaalde indrukken opgedaan en vraagt ons of dat met onze ervaringen klopt, da's toch iets anders. Ik had ook nog wat aan Jaap willen antwoorden, bij deze: Over concentratie op de baas: ik denk niet dat je de situatie tijdens een cursus enerzijds of een wandeling anderzijds zomaar kunt vergelijken. Op die wandeling was er voor de honden immers geen opdracht die concurreerde met de andere honden, integendeel: de 'opdracht' zal zijn geweest: ga maar lekker spelen, oftewel bemoei je WEL met de anderen. En: een hond een commando laten uitvoeren met afleiding is een ding, hem kunnen (bij)sturen terwijl hij eigenlijk vrij heeft is, althans naar mijn ervaring, nog wel wat anders dwz vereist een nog hechter contact tussen baas en hond. Die Dober herinner ik mij, en ook dat ze weleens wat opgejaagd leek te worden door de hollanders. Je vertelt dat ze altijd graag speelt. Nu zijn er mensen die zeggen dat 'gewoon spelen' voor een hond niet bestaat, maar dat dat allemaal in het teken staat van rangordebepaling. Ik vraag me af of dat ALTIJD zo is. Kan het zijn dat het per hond verschilt hoe belangrijk het element 'rangorde bepalen' is, en dat binnen het ene ras meer 'gewone spelers' voorkomen, en in het andere ras meer 'rangordebepalers'? De Hollandse herder zou dan tot de tweede categorie behoren, dat strookt ook met wat Wim en Erica over hun jonge hond en melden. Vergeet ook niet dat twee uur lang in dezelfde groep honden lopen veel meer rangordegedrag uitlokt dan wanneer je diezelfde tijd in je eentje over het strand loopt en allemaal korte ontmoetingen hebt. Dat sommige jonge honden meer praats kregen en andere zich terugtrokken zou kunnen wijzen op een zich bewust worden van de plaats in de groep. Of het forum doorgaat: ja natuurlijk gaat het door. Voor het komende clubblad zal ik iets samenvatten van wat hier aan de orde gekomen is (waarbij wat mij betreft die tips voor het vinden van een goede club er wel integraal inmogen) en er op wijzen dat meer deelnemers welkom zijn. We zien wel hoe het verder loopt. Heb trouwens ook al bericht gehad van een tevreden 'meelezer' die dit alles zo leerzaam vond. Daar doen we het toch ook voor.

2-4-2001 Name: Jaap Subject:: Re: Re: Agressie bij de HH??? Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Ik ben met je eens dat er een verschil is tussen trainen met afleiding en "vrij" zijn. Er is een goede opvoeding en goede binding baas-hond nodig om de hond in het gareel te houden als hij "vrij" is. Maakt niet uit of het om het gedrag t.o.v. andere honden gaat of bijv. eten van straat. Het is lastig en zeker niet altijd haalbaar. Hoe zelfverzekerder de hond, hoe moeilijker her is. De dober is niet altijd even zeker en dan moet je het evenwicht vinden tussen 'contact maken' en 'steun zoeken'. Bij een zelfverzekerde hond moet je het evenwicht vinden tussen 'appl' en 'initiatief' en dat is veel lastiger. Tuurlijk, spelen is n van de manieren waarop de rangorde wordt bepaald. Maar je kan alleen een rangorde bepalen als er nog geen rangorde is, of als hij gaat veranderen. Als de rangorde duidelijk is, wordt het spelen gebruikt als rangordebevestiger. Als ik (bijvoorbeeld) een trekspelletje met mijn hond doe. Tuurlijk probeert te van mij te winnen en dat lukt haar ook wel eens, maar ze gaat geen rangordestrijd aan!! Als je goed kijkt naar een groep honden waar rangorde bepaald is, heel subtiel kunnen ze de rangorde afentoe bevestigen. Is dit wat je bedoelt? De ranghoogste zorgt voor de rust binnen de roedel en bepaalt of er een rangorde-strijd gehouden mag worden. De roedel mag niet te zwak worden door onderlinge gevechten en daarom zal hij/zij de laagste van de strijd corrigeren. Bij de hond zijn wij de ranghoogste (hoop ik) en kunnen wij de laagste van de strijd corrigeren. In je eigen roedel is dit wel te doen, maar bij een 'voorbijganger' is dit voor ons niet in te schatten en ethisch niet juist. Maar we kunnen onze eigen hond wel verbieden om met zulke 'grappen' bezig te zijn. Ik ben het er dus niet mee eens dat je de honden het zelf uit moet laten vechten. Jaap

4-4-2001 Name: Jaap Subject: Re: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Ik ben het helemaal met je eens dat honden zonder pijn beter werken. De clicker vind ik in veel gevallen een goed hulpmiddel. Honden moeten een gedrag vertonen, dat moet beloond worden en als hij de bedoeling snapt dan koppelen we er een commando aan. Dat is n van de principes van leren. Straffen mag niet wordt veel gezegd. Daar ben ik het niet mee eens. Er moet niet gestraft worden in de aanleerfase want, dat geeft alleen onzeker gedrag (hij weet immers niet wat hij fout doet). Maar als hij wel weet wat er van hem verwacht wordt, vind ik dat hij toch gestraft moet worden. Door de duidelijkheid die je de hond geeft, zal hij niet onzeker worden. Daarom ben ik er een voorstander van dat in hondencursussen (opvoed-cursussen) meer aandacht wordt besteed aan het principe van de straf. En ik vind dat de commando's "NEE" en "FOEI" ook aangeleerd moeten worden. Nu wordt hij vaak ineens gebruikt zonder dat de hond het commando kent. En dat is onduidelijk naar de hond.

4-4-2001 Name: erica Subject: Re: Re: Re: emo - hadoes "Goed, een HH is dus een 'landras', geen hond 'voor iedereen', hij neigt naar 'zelfstandigheid', en hij laat zich niet de les lezen door hardhan- digheid, zo staat er in de boekjes. Maar dat betekent dus dat het hebben van een HH in de praktijk tot toestanden kan leiden als die welke Jaap, Erica en anderen in dit forum schetsen: een rete-moeilijke hond, die soms (regelmatig?) een gevaar kan zijn voor andere honden en zelfs voor mensen, ongeacht of ie nou cur- sussen volgt of niet." Vanmiddag zei m'n moeder nog tegen mij dat Hadoes zo goed luistert. Ze rent vaak naar buiten als ze de kans krijgt, maar als je haar roept, komt ze wel onmiddellijk terug. Dat is dan de andere zijde van mijn rete-moeilijke hond: toch ook wel weer gehoorzaam!

4-4-2001 Name: erica Subject: Re: Re: Re: Agressie bij de HH??? Waarom vinden mensen het raar als een heleboel honden die elkaar bijna allemaal voor het eerst ontmoeten wat onrustig of vechterig overkomen? Ik heb bij een hondensportvereniging getraind waar alle (werkhonden) rassen kwamen. Als er een paar de kans kregen om te knokken, deden ze dat beslist, en ik vind dat normaal voor zulke honden. Een hondenwandeling over het strand, onaangelijnd, zit er dan ook niet in voor deze club. Als je in een park loopt en je hond hoeft maar te grauwen dan schrikt iedereen zich een hoedje. Mensen vergeten vaak dat honden een andere, meer fysieke taal hebben dan mensen. Honden kunnen nou eenmaal niet praten (of schelden) dus zullen ze het op een andere manier moeten doen. Dat wil nog niet zeggen dat ze gevaarlijk zijn. Ik wil nog graag iets kwijt, (he lastig als je van alles leest waar je op wilt reageren). Als twee honden het willen uitvechten en ze verschillen niet al teveel in grootte, laat ze dan maar vechten. Tenzij je denkt dat dat echt niet goed zal aflopen. De baas beslist tenslotte wat er gebeurt. Dat is mijn mening

5-4-2001 Name: Pauline van Vliet Subject: Re: K.N.P.V. en Hollandse herders (ander onderwerp) Email: pqvvliet@solcon.nl Deze laatste bijdrage raakt wel wat ver van het oorspronkelijke onderwerp af. Jaap, zou je het nog eens apart willen posten ("new article") met een passender titel erboven? Dit terwille van de overzichtelijkheid, dan houden we deze gespreksdraad voor het al dan niet functioneren in / geschikt zijn voor de KNPV-dressuur.

6-4-2001 Name: Jaap Subject: Re: Re: Re: Agressie bij de HH??? Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl Ik vind het logisch dat je op bepaalde karaktereigenschappen fokt dat de zgn. 'werkhonden' honden zijn die niet over zich heen laten lopen. Maar ik vind het niet 'normaal' dat die honden dan een vrijbrief krijgen om te knokken met anderen. Sterker nog: werkrassen moet een sterkee binding hebben met de baas volgens mij en door de training moet de baas-hond verhouding zo sterk kunnen worden dat ze in de hand te houden zijn in veel gevallen (op vreemd terrein, zonder bijv. ballen oid. Toch??\ Honden kunnen niet schelden, nee. Maar ze spreken wel een duidelijke taal, die zeker door de eigenaar goed te lezen moet zijn. En twee honden het laten uitvechten? Ik vraag me af waarom. Als ze niet in n roedel leven waarom moeten ze het dan uitvechten? Ik vind het risico te groot dat er toch grote wonden ontstaan. En de honden leren er iets van. Zowel de winnende als de verliezende hond zal zich niet beter gaan gedragen door zulke ervaringen vind ik. En het is etisch niet te verantwoorden tegen een vreemde, vind ik.

6-4-2001 Name: Jaap Subject: Is straffen verboden?? Email: jaap.oosterhoff@wanadoo.nl "Als je je hond straft, gaat de relatie baas-hond kapot" "Straffen veroorzaakt spanning, stress en in ernstige gevallen zelfs angst voor de baas"\ Dit zijn 2 uitspraken die ik las in hondenbladen. In de media wordt nu veel ingespeeld op de postieve manier van trainen. Honden mogen geen spanning meer hebben, moeten van voor tot eind begeleid en beloond worden. De mooiste hulpmiddelen worden gebruikt zoals Gentle-leaders en clickers. En als je in 2001 nog met een slipketting durft te verschijnen dan ben je echt een ouderwetse bruut.\ Zelf ben ik ervan overtuigd dat een hond voor z'n slechte gedrag moet worden gestraft. Tuurlijk kan je in de 'aanleer-fase' niet corrigeren omdat de hond niet weet wat er van hem wordt verwacht. Maar als hij de oefening beheerst en het niet doet, dan moet hij toch worden gecorrigeerd. Of als hij iets doet wat niet mag (nooit dus, bijv. uit de prullenbak eten?) dan vind ik een straf wel op z'n plaats. Ik hoop eigenlijk dat de media (en in hondencursussen!) meer aandacht besteden aan het corrigeren, zodat men weet hoe dat op de juiste manier gebeurt. "een goede correctie geeft duidelijkheid naar de hond en dus geen angst". Volgens mij moeten we niet denken dat een hond helemaal niks meer kan hebben. Kortom: Zijn we niet te lief en beschermend geworden t.o.v. onze honden??

Klik hier om terug te gaan naar de forumindex

Terug naar hoofdpagina