Een hond voor u?

amber77.jpg (7502 bytes)
Amber Uyt den Cule, geb. juli 1977. Foto juni 1991.

"Hoe is nou het karakter van deze honden?" Deze vraag wordt gewoonlijk het eerst gesteld door mensen met serieuze belangstelling voor een bepaald honderas. En terecht. Je moet het tenslotte 'samen goed kunnen vinden'.

Allereerst zou je kunnen kijken wat er in de rasstandaard oftewel raspunten staat. Dit is een omschrijving van 'het ideale uiterlijk', waarnaar gekeurd wordt op tentoonstellingen; aan het begin wordt ook in enkele trefwoorden het gewenste karakter geschetst. Voor de Hollandse herder luidt die omschrijving: 'Aanhankelijk, gehoorzaam, volgzaam, waakzaam, paraat, zeer trouw en betrouwbaar, weinig eisend, met veel uitdrukkingsvermogen, steeds oplettend, actief en begaafd met de ware herdershondenaard.'

Dit klinkt heel lovend allemaal, en geeft tegelijk al aan dat het geen hond voor iedereen is. Wat hem voor veel mensen niet de gemakkelijkste maakt, is de combinatie van grote oplettendheid en opmerkzaamheid met een snel reactievermogen en een zekere neiging om 'de boel te regelen'. Om een kudde schapen in het gareel te houden, zijn deze eigenschappen natuurlijk onmisbaar; maar voor mensen die nogal op hun rust gesteld zijn, is zo'n hond weleens wat moeilijk bij te benen.

Waarmee beslist niet bedoeld wordt dat een Hollandse herder "moeilijk opvoedbaar" zou zijn. Integendeel, ze zijn graag bereid om van alles te leren, of het nu om 'werk' of 'sport' gaat, of om gewone huis-, tuin- en keukenopvoeding. Alleen moet je er daarbij wel rekening mee houden dat het nou eenmaal geen honden zijn die altijd gedwee achter je aan sjokken en nergens van opkijken. Een harde, strafgerichte aanpak is gewoonlijk niet nodig, werkt vaak averechts. In een, inmiddels uitverkocht, boekje over het ras staat: "De van nature bewegelijke en aktieve Hollandse Herdershond vraagt om een baas die nog iets van een herder in zich heeft: rustig, met groot verantwoordelijkheidsgevoel en met een kalm, vanzelfsprekend gezag over zijn hond."

Of het dan "nerveuze" honden zijn? Nee. De mijne kan heel rustig, zonder mij te storen, in zijn mand of ergens in de kamer liggen, terwijl ik bezig ben met typisch menselijke klusjes als bijv. tekst voor een homepage verzinnen en intikken :-) . Aan zijn min of meer gespitste oren, en zijn half-open ogen, zie ik wel dat ik in de gaten gehouden word.... Als ik eindelijk ophoud met mijn getik is er zijn vraag: "Gaan we nou weer samen wat doen, lekker naar buiten of zo?"

Of je er dan minstens drie uur per dag mee moet wandelen? Oh dat vinden ze best leuk hoor, en ze kunnen het ook heus wel aan (mits in behoorlijke conditie). Maar het hoeft niet per se. Belangrijker dan het aantal kilometers dat je aflegt, is variatie in de activiteiten die je samen onderneemt. Spelletjes, kunstjes (ook leuk als gedeeltelijke vervanging van de wandeling, wanneer het regent) en allerlei takken van hondensport zoals b.v. flyball, behendigheid, gehoorzaamheid, speuren, pakwerk en noem maar op. Let wel: niet iedere individuele Hollandse herder zal voor alle hondse activiteiten even geschikt zijn. Kies iets leuks dat bij jullie samen past.

Op een aparte pagina heb ik wat bijeen gesprokkelde anekdotes over Hollandse herders gezet.

 

Terug naar pagina 'meer over..'

Terug naar hoofdpagina