Clubweekend in Duitsland, 24-25 augustus 2024
Ook in augustus ben ik weer op pad geweest om honden voor het fotoarchief te
vereeuwigen. Deze keer werd het tevens een mini-vakantie met mijn eigen hond,
voor het eerst in de twee jaar dat ik haar nu heb.
Gewoonlijk doe ik de hond in pension als ik een buitenlands uitstapje ga maken.
Hele dag in de trein, logeeradres waar geen hond toegelaten wordt, en op het
evenement waar het om draait ben ik vooral druk met foto's maken. Dan kan ze
beter uit logeren.
De clubmatch in Duitsland was echter niet zo héél ver weg, en ook niet te
grootschalig. Dan kon Jinte wel eens mee en dat is goed verlopen.
Officieel moeten honden in Duitse treinen een muilkorf om. Dat vond ze twee jaar
geleden, toen ik haar in Duitsland ging ophalen, maar niks. Van de conductrice
moest-ie toch echt om.
Deze keer hadden we van tevoren een beetje geoefend met rustig even omdoen, en
dat nam ze nu wel kalm op. Ze kent mij natuurlijk inmiddels, destijds was ik een
wildvreemde die dan ook nog met zo'n stom ding aan kwam zetten.
Nou goed, wij in de trein, ik dacht na Arnhem haar die korf wel om te moeten
doen, maar de conducteur was heel gecharmeerd van haar en vond nog een plek voor
ons waar we wat meer ruimte hadden. Korf niet aan de orde dus. Dat gold ook voor
de andere treinen waar we in gezeten hebben, ik had de korf wel bij de hand maar
niemand vond het nodig. Voor Jinte wel zo prettig dan.
Ons verblijf was in een buitenwijk van het stadje Alsfeld, in een ruim huis dat
in drie appartementen was gesplitst. Wij hadden ons verblijf op de
bovenverdieping. Spullen uitgepakt, haar kleedje in een geschikte hoek gelegd,
samen een dutje gedaan, en toen voelde ze zich wel dusdanig thuis dat ik zonder
haar naar de supermarkt kon. Met proviand voor het hele weekend weer terug en
dat was ook weer geregeld.
De volgende dag was 'de grote dag': de kampioensclubmatch van de Holländischer
Schäferhund Club Deutschland. Ruim 50 honden ingeschreven: bijna 40 kortharen,
12 langharen en Jinte zowaar als enige ruwhaar. Mooi dat we op die manier het
assortiment compleet konden maken.
De keurmeester kwam uit Nederland, mw. Erica Bakker. Jinte kreeg een gedegen
keurverslag en de kwalificatie "uitmuntend". Aangezien ze de enige ruwhaar was,
vielen we daarmee in de prijzen: kampioensprijs en drie rozetten, voor resp.
beste hond van de klasse, beste veteraan van de variëteit en beste hond van de
variëteit.

Op de foto hierboven zien we de eindstand in de erering.
In het midden, met de winnaarssjerp om, de beste langhaar van de dag en tevens
beste van de gehele show: Black Bountys Glory Lady, een nog vrij jonge hond van
16 maanden oud. Links de beste korthaar Black Bountys Duchesse Louane en rechts
de beste ruwhaar Aloha Käkou To Jeannie Chesser.
De winnende korthaar en langhaar zijn moeder en dochter, dit is wel een
bijzondere fokkersprestatie. Louane is uit een combinatie lang- x korthaar, is
dus kortharig maar draagt wel de genetische factor voor langhaar. Mooi dat je
met zo'n hond tegenwoordig gewoon bij de kortharen mee kunt doen. Vroeger werden
ze, vooruitlopend op de volgende generatie, alvast als langhaar ingeschreven,
maar dan val je op tentoonstellingen natuurlijk totaal uit de toon, vandaar dat
je die honden amper ergens zag. Nu is het beter geregeld.
Jinte staat er niet helemaal voordelig op; ik had haar net een paar keer gezegd
dat ze nu even op moest houden met òf zich te krabben òf de grond af te zoeken
naar gemorste snoepjes.
Op weg terug naar ons vakantiehuis werd duidelijk hoe vermoeiend ze de dag toch
had gevonden, ondanks dat ze voornamelijk rustig in een hoek gelegen had. Ze
bleef ligplekken zoeken in de berm, en toen we dan maar ergens neerstreken heeft
ze eerst wat voor zich uit liggen kijken en viel toen echt in slaap. Zo'n drie
kwartier later was ze voldoende bijgekomen om verder te kunnen lopen.
De volgende dag gingen we alweer naar het hondenclub-terrein; nu waren er
nestkeuringen van jonge honden samen met de moederhond. Er waren drie nesten, 1
x korthaar en 2 x langhaar. Van een van de langhaarnesten kwamen meerdere
eigenaars uit Nederland.
Jinte heeft hierbij braaf in het gras gelegen. Ze is nog wel even gemeten met de
meetlat, waarbij vastgesteld werd dat ze net nog binnen de standaardmaat valt.
's Middags hebben we het oude stadscentrum bekeken (tot plezier van Jinte, die
gaat graag op onderzoek in nieuw gebied) en toen op ons adres nog wat in de tuin
gezeten waarbij ze, niet verbazend, weer heeft geslapen.
Maandag thuisreis die een tikje uitliep, en enigszins gaar van de reis thuis
aangekomen. Iets makkelijks gegeten en de volgende dag rustig aan gedaan.
Voorlopige planning is dat we het volgend jaar weer doen.
Natuurlijk zijn er weer tientallen honden op de foto gegaan voor het archief.
Daarover elders op deze site meer.
terug naar pagina reisverslagen